— Ĉu vi ankoraŭ skribas en la skarlata kajero?
— Jes. Pri kio ĝi parolas?
— Ĝi nomiĝas “La Bela Junulino Strangolita De Tiu Fia Ana Arĉo”.
— Ho! Ĉu mi konkludas, ke mi estas la bela viktimo?
— Ĉu vi vidas iun alian junan kaj inan ĉi tie, kiu ne nomiĝas Ana Arĉo?
— Ŝanco, kiun vi specifis “kiu ne nomiĝas Ana Arĉo”, alie mi estus preninta ĝin kiel komplimenton al mi.
— Stultetinjo! ❤
— Kaj kial mia fifama torturisto volas strangoli min, ĝuste?
— Sekso, fine de la tago, temas pri korpaj fluidoj.
— Kaj plezuro, ĉu ne?
— Kompreneble, sed ne hodiaŭ. Kio interesas min estas via suko.
— Do kio?
— Do kio? Nu … Mi volas vian buŝon, vian gorĝon kiu estas maldika kiel papero. Mi volas vian salivon, tre dika kaj muka. Kaj mi volas mordi en la salo de viaj larmoj.
Ŝi paŝas kaj metas miajn manojn sur sian kolon.
— Elpremu mian pulpon kaj festenu per miajn sukojn, sed gardu vin, se la malgranda morto ne indas.
(Ilustraĵo de Mélanie Baillargé)
La skarlata kajero 