Mi amas kurbajn virinojn. Tre kurbajn – eĉ obezajn. Ĉar mi ne estas viro, mi ne sentas ian socian premon honti pri tio. Mi amas transbordantan feminecon; ĉiuj tiuj voluptaj kurboj kaj tiu striita, streĉita haŭto frenezigas min.
Mi, aliflanke, bedaŭrinde estas maldika kaj osteca; mi ne havas mamojn, nur malgrandajn, tro rigidajn muskolojn. Tial mi tiom strebas esti sensuala – kaj eĉ tiam, mi scivolas, kiel mi eble povus inspiri la plej etan malĉastan penson en iu ajn. Estis eĉ pli malbone dum mia kemioterapio: mi tiom malgrasiĝis, ke nur infana subvestaĵo taŭgis por mi. Ĉio, pri kio mi tiam revis de graso kaj monumentalaj korsetoj.
