Ne levante la rigardon de la skarlata kajero, ŝi laŭte legas:
‘”Verkistino?” ŝi ekkrias, metante la manon sur sian profunde dekoltitan kolumon. “Mi frenezas pri verkistinoj!”
Ŝi fikse rigardas min, petoleme ridetante.
“Bone, bone… Mi konfesas, ke estas iom da fantazio en ĉio ĉi.”
