Fragmento 17

Simone kuŝas sur sia ventro sur mia lito, laŭte legante al mi La Kantoj de Bilitis. Ŝia karako suprenruliĝis, malkaŝante ŝian suban dorson. Mi vidas la mildan deklivon, kiu kondukas malsupren al ŝiaj pugoj, punktitan de milionoj da fajnaj, preskaŭ nevideblaj haroj, senfine valoraj.