Ĉiun vesperon dum la pasinta semajno, estis la sama malnova rutino. Ophélie komencas per longa lekado de mi, ĝis miaj femuroj ektremas. Poste, ridetante, ŝi profunde masturbas min per siaj meza kaj ringa fingroj… nur por lasi min en suspenso en la decida momento. Sur la rando de la abismo, je hara distanco de la disŝiriĝo, ŝi tiam faras kun mi kion ajn ŝi volas.
- Komento
- Reblogi
-
Aboni
Subscribed
Have a WordPress.com account? Log in now.
